Fehmi Koru*
Yukarıdaki üç cümle, İsrail’in Gazze’de başlattığı savaşa karşı olanlar tarafından sıklıkla kullanılıyor.
Bunları duyanların yüreklerinin yağı herhalde eriyordur…
Hele bir de, evvelce her gün kahve içtiği yere düzenlenen boykot aksiyonuna orta sıra katılıyorsa savaş aykırısı arkadaş, vazifesini ziyadesiyle yaptığı için kendi kendisini tebrik bile ediyordur…
Baştan itibaren ben biraz farklı düşünüyorum ve her geçen gün meydana gelen yeni gelişmeyle yanlışsız düşündüğüme biraz daha inanıyorum.
Hamas militanlarının duvarlar ve çitlerle çevrili Gazze’den çıkıp önlerine gelen İsraillileri öldürmeleri yahut rehine almaları, ister İsrail istihbarat örgütleri tarafından öngörülmüş yahut isterse İsrail bu türlü bir harekete habersiz yakalanmış olsun; Netanyahu’nun bu olayı kendisi ve ülkesi için bir ‘şans’ olarak değerlendirdiği kanaatindeyim.
Reklam
İsrail’in kırmızı kitabı…
Aradan geçen iki aydan fazla müddette, İsrail’in ‘kırmızı kitabı’ içerisinde yer alan, bu türlü bir durumda nasıl davranılması gerektiğine dair senaryo, adım adım uygulanıyor.
İsrail’in ‘kırmızı kitabı’ var mıdır, bilmiyorum; lakin bildiğim bir şey var: Uygulanan çok evvelden belirlenmiş bir plan…
Vaktiyle, İsrail’in kuruluşu ve akabinde patlayan birinci Arap-İsrail savaşı sırasında (1948), yeni kurulan devletin yöneticileri, savaştan ziyan görmemek isteyen Filistin’de yaşayanlara, bulundukları yerleri terk ettikleri takdirde dokunulmayacağı ve savaş sonrasında meskenlerine dönmelerine müsaade verileceği vaadinde bulunmuşlardı.
Kimi Filistinli komşu ülkelere sığındı, kimi de İsrail’in ‘güvenli’ ilan ettiği Gazze’ye…
Savaş bitti, komşu ülkelere sığınanların konutlarına dönmelerine müsaade verilmedi. Birçok 75 yıldır Lübnan’daki ve Ürdün’deki kamplarda sığınmacı olarak ömürlerini sürdürüyor.
Bugün Gazze’de yaşayanlar da, savaş sırasında ‘güvenli’ olduğu ilan edilmiş o yere, nasıl olsa konutlarına dönecekleri umuduyla sığınan, Filistinliler ile onların çocukları ve torunlarıdır.
Netanyahu artık Gazze’yi boşalttırmak için elinden geleni yapıyor.
İstenilen Gazze’dekilerin Sina’ya (Mısır’a) geçmeleri; Batı Şeria’daki Filistinlilerin de Ürdün’e…
Kırmızı kitapları varsa, orada “Filistin yok, Filistin Ürdün’dür” yazıyor çünkü…
Zorluyor İsrail bunu; kan dökerek…
Yakında tebessümle de tıpkı sonucu almaya çalışabilir. [Dünkü yazıma göz atabilirsiniz.]
Savaş ile ABD ve Avrupa ülkeleri dönüştürülüyor
Bir şeyi daha yapıyor Netanyahu: İsrail’e karşı çıkmayı ‘anti-Semitizm’ olarak zihinlere kazıyor ve devletleri, İsrail tersi çıkışlar ile şovları bu yolla yasaklamaya, karşı çıkanlar ile göstericileri işsiz, ortalarındaki yabancıları da vizesiz bırakmaya zorluyor.
İnanmadınız mı?
ABD’nin en ünlü üç üniversitesinin rektörleri Kongre’de hesaba çekildiler. Harvard’ın, MİT’nin ve UPENN’in rektörleri…
Hepsi de bayan olan rektörlere, üniversitelerindeki İsrail tersi çıkışlara ve öğrencilerinin şovlara katılmalarına neden pürüz olmadıkları sorusu yöneltildi.
Rektörlerin üçü de soru soran siyasalların istek ettikleri yanıtları vermediler.
Ne oldu sonrasında?
Dünyaca ünlü üç üniversitenin en belirli başlı gelir kaynağı bağışlar; ABD’deki İsrail yanlısı kuruluşlar, güçlü iş insanı üyelerini harekete geçirdiler.
Biri -adı Ross Stevens-, “Ben UPENN’e bu yıl 100 milyon dolar bağışlayacaktım, ama…” açıklamasını yapınca, UPENN rektörü Liz Magill istifaya zorlandı.
Liz Magill dün istifasını sundu.
Sıra başka rektörlerde…
Sadece üç üniversitenin rektörleri topun ağzında görünse de, onların başına gelenin ülkenin dört bir tarafındaki öbür eğitim kurumları üzerinde tesiri olmayacak mı?
Olacak elbette.
Ülke hak ve özgürlüklerin sonuna kadar kullanılan ABD olduğu için, gönül rahatlığıyla kanlı savaşa karşı çıkan öğretim üyeleri ve şovlara katılan öğrenciler ne yaparlar dersiniz?
Gösterilere devam etmeye kalkanlardan yabancı öğrencilerin vizeleri iptal edilip ülkelerine gönderilirlerse şaşırmam.
Netanyahu doğduğu ve bütün gençliğini geçirdiği ABD’nin de kimyasını bu savaşla değiştiriyor.
Büyük ihtimalle ‘kırmızı kitap’ bu türlü bir ‘şans olay’ ile karşılaşılırsa, bundan yararlanarak, Amerika ve Avrupa ülkelerini İsrail’e emsal bir hale getirmeyi de öngörüyordur.
Amerikan üniversitelerinin başına rektörlerin, mezunların da iştirakiyle ve geniş bir arama çalışmasıyla seçilerek değil de zirveden atamayla geldiğini… Öğretim üyelerinin eğilimlerinin sorgulandığı ve beğenilmeyenlerin kovulduğunu… Öğrencilerinin görüşlerini açıklamaktan, şovlara katılmaktan korktuğunu…
Düşünebilir musunuz?
‘Kırmızı kitap’ yoksa da Netanyahu’nun bâtın ajandasında bunlar var…
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.
Bir yanıt bırakın