*Fehmi Koru
Önce bir itiraf: Akşamları televizyonlardaki tartışma programlarını izleme alışkanlığım yok, gazetelerde okuduklarımla yetiniyorum ve hiçbir eksiklik hissetmiyorum.
İtirafımın sebebi şu: Dün akşam saatlerinde bizim bölgede arıza sebebiyle internet irtibatı kesildi; akşam rutinim bu yüzden bozuldu ve kanallar ortasında dolaşarak vakit geçirmek zorunda kaldım.
Tartışma programlarına göz atarak…
Konular varsayım edilebileceği üzereydi:
Gazze’de insani mola…
Merkez Bankası’nın faiz oranını yüzde 40’a çıkarma kararı…
AK Parti ile MHP ortasında ‘yüzde 50+1’ üzerinde süren hafif tertip çatışma…
Bir kanalda da, Ümit Özdağ’ın, cumhurbaşkanlığı seçiminin iki çeşidi ortasında cumhurbaşkanı adayı Kemal Kılıçdaroğlu ile yaptığı, ikisinin imzalarını taşıyan mutabakat tartışılıyordu. Programa katılan bir yorumcu, “Bu kadar aktüel bahis ortasında bu bayat mevzunun tartışılması için mi beni çağırdınız?” dedi ve ben de ona hak verdim.
En dikkatimi çeken ise, birkaç kanalın başka mevzuları bırakıp iç siyasetle ilgili bir mevzuyu tartışmaya bedel bulmasıydı.
İYİ Parti’de olan-bitenleri…
Birkaç ay sonra mahallî seçim var ve CHP geçen seçimde kazandığı büyükşehir belediyelerini elinde tutmak için DÜZGÜN Parti ile ittifak tazelemek istiyor ya, bahis benim için de bu istikametiyle kıymetli. O sebeple de tartışmalara kulak verme gereksinimi duydum.
Dinlediklerimden sonra, lokal seçime kadar UYGUN Parti’nin ittifak yapılmaya bedel bir varlık olmaya devam edip etmeyeceği konusunda kuşkuya düştüm.
Ne olmuş o parti o denli?
Meral Akşener eliyle kurduğu ve bugüne kadar liderliğini yaptığı partinin bu hallere düşmesine nasıl razı olabilmiş, hayret.
Para…
Rüşvet…
Reklam
Taciz…
İzlediğim hususa ait programlarda en çok kullanılan sözcükler üstte yazdıklarımdı.
Adının yanında sıfat olarak ‘İYİ Parti milletvekili’ bulunan biri, genel lideri ve yakınlarını, dışarıdan bakan kimselerin eleştirirken kullanmayacağı sertlikte cümlelerle itham etmekteydi.
O milletvekiline reva görülen muameleyi beğenmeyen diğer bir milletvekilinin “Daha fazla kaldıramayacağım” diyerek istifa ettiğini de o vesileyle öğrendim.
Programa katılan milletvekiline, “Bu kadar ithamdan sonra neden partiden ayrılmıyorsunuz?” diye soruldu. Üzerine atılan iftiralardan temizlenene kadar ayrılmayacağının münasebeti olarak, “Şimdi ayrılırsam iftiralar doğruymuş zannedilir” dedi o milletvekili.
Bana “Partiyi bitirene kadar içinde kalacağım” der üzere geldi.
Meral Akşener’in siyasi hayatta bir misyonu olduğuna inananlardanım. ÂLÂ Parti’yi kurma gayretleri verirken ona atfettiğim misyonla sonradan sergilediği inişli-çıkışlı performansa bakarak vardığım sonuç ortasında büyük farklar var fakat.
Çevremde, Akşener’in makam arayışı hırsı bulunmadığına inanan beşerler epey fazla. Lakin makam arayışı yoksa siyasette neyi amaçladığı kelam konusu olduğunda rivayetler türlü.
Bir dostum, ısrarla, “Onun misyonu lokal seçime kadar” görüşünü üzerime bocalıyor.
Sorulduğunda, 2018 ve 2023 cumhurbaşkanlığı seçiminde oynadığı rolü hatırlatıyor.
Herhalde unutulmamıştır: 2018 yılında muhalefet partileri Tayyip Erdoğan karşısında kazanabilecek bir ortak aday arayışına girmiş ve bir isim üzerinde mutabakata da varmışken, evvelce formülü benimser göründüğü halde, Meral Akşener, son kertede “Ben kazanırım” savıyla paydaşlığı bozup aday olmuştu.
O seçimi Tayyip Erdoğan kazandı ve ikinci kez cumhurbaşkanı oldu.
En son seçimde, muhalefet paydaşlık konusunu daha ciddiye aldı. Bir yılı aşan bir mühlet, altı muhalefet partisi önderi, her ay bir yemek masasında buluşup akabinde topluma umut verici iletiler yayınladılar. ‘6’lı masa’nın son toplantısında, aday olmak isteyen Kılıçdaroğlu’nu ‘kazanamayacak aday’ olarak ilan edip masayı bozdu DÜZGÜN Parti başkanı.
Tayyip Erdoğan seçimde ikinci cinse kaldı fakat tekrar -hem de üçüncü defa- kazandı.
Her iki seçimde de belirleyici rol Meral Akşener’e aitti.
Yerel seçimde ne olur?
Lafı daha fazla uzatmayayım: DÜZGÜN Parti’yi bu hale getirdikten sonra ittifakın bir manası kalmıyor…
Televizyon kanallarında akşamları süregiden tartışma programlarını dün zoraki izledim.
“Bir daha mı, tövbe” demiyorum; internet temasından yoksun kalırsam herhalde tekrar izlerim.
*Bu yazı fehmikoru.com adresinden motamot alınmıştır.
Bir yanıt bırakın