Depremzedeler, basın açıklaması yaparak problemlerini kamuoyu ile paylaştı.
BirGün’ün aktardığı açıklamada şu tabirlere yer verildi:
“Bundan evvelki basın toplantımızda artık Hatay için bir derneğimiz var demiştik. O günden bugüne Hatay Depremzede Derneği olarak memleketimizde yaşanan birçok problemle çaba ediyoruz, etmeye de devam edeceğiz.
Yaşadığımız büyük felaketin üzerinden 10 aya aşkın bir mühlet geçmişken giderek artan meselelerimizi kamuoyu ile paylaşmak istiyoruz.
Eğitime, sıhhate, hukuka, kentimizin tekrar inşasına dair problemlerimiz birinci günkü tazeliğinde…
“Hasarlı okulların güçlendirilmesi ile ilgili hiçbir hazırlık yapılmadı”
Neredeyse birinci periyodun sonuna geldik hâlâ hasarlı okulların güçlendirilmesi ile ilgili hiçbir hazırlık yok. Az hasarlı okulların da bina tahlili yapılmadı. Okul binalarını birden fazla okul kullanıyor. Hal bu türlü olunca öğrenciler ya sabah ya da akşam karanlığında eğitim görüyor. Okul binalarının güçlendirme ve tadilattan sonra eğitime süratlice kazandırılmasını, en azından 2.döneme yetiştirilmesini istiyoruz. Birçok okulda ders müddetleri 30 dakika. Bu mühlet hem eğitim işçileri hem öğrenciler için çok yetersiz. Öğretmenlerimiz ve öğrencilerimiz epey dezavantajlı şartta başka kentlerdeki eğitime yetişmeye çalışıyor zira sene sonunda birebir imtihana olağan tutulacağız. Merkezi imtihanlar haricinde okullarda uygulanan ortak imtihanlarda da önemli eşitsizlik kelam konusu. Bu kurallarda hem devir içinde ortak imtihana dahil edilen mevzuları bitirmemiz hem de 30 dakikada imtihanı tamamlamamız bekleniyor. Öğrencilerimiz için ek kontenjan talebimizi yineliyoruz. Mevcut şartlardan kaynaklı okul terki sayısı vakitle artacak.
Koşulların güzelleştirmesi ismine öğrencilerimize eğitim takviyesi ödemesi yahut müspet manada ekonomik dayanak istiyoruz. Ekonomik krizi bu kadar derinden yaşayan bir halk olarak öğrencilerimize fiyatsız yemek ve içme suyu talebimizde de ısrar ediyoruz. Eğitimden vazgeçmiyoruz! Yaşadığımız meseleler eğitimle sonlu da değil.
“İkinci basamak sıhhat hizmetleri, birinci basamak sıhhat hizmetleri üzere çalışıyor”
Birinci Basamak Hami Sıhhat Hizmetleri önemsenmiyor. Zelzelenin 10.ayında birinci basamak sıhhat hizmetleri konteynerlarda verilmeye devam ediliyor. İkinci basamak sıhhat tesislerinin binaları süratlice bitirildiği hâlde şimdiye kadar bir prefabrik aile sıhhati merkezi yapılmış değil. Barınma sorunu çözülmediği için sıhhat işçileri ailelerini kent dışında bırakıp daima geliş gidiş yapmak zorunda kalıyor. Bu hem maddi hem manevi önemli bir külfet. İkinci basamak sıhhat hizmetleri ameliyathane ve doğumhaneler faal olmadığından birinci basamak sıhhat hizmetleri üzere çalışıyor, verilen hizmet poliklinik hizmetini geçemiyor.
“Bulaşıcı hastalıklar baş gösterdi”
MKÜ’nün hasta sayısı sarsıntıdan evvelki sayının 4-5 katına geldiği halde aşılama, bebek ve hamile izlemleri zelzeleden evvelki oranlarının çok altında. Ortak hayat alanlarında su ve elektrik problemleri sık yaşandığından uyuz, parazitoz, influenza, impetigo, ağız-el-ayak hastalığı üzere bulaşıcı hastalıklar baş gösterdi. Çocuk izlemleri kâfi olmadığı için büyüme ve gelişme geriliği ne durumda bilinmiyor. Hastaneler çok kalabalık. Randevu almak çok uzun vakit alıyor. Poliklinik sırası çok, muayene müddeti kısa, verimlilik minimumda. Bir an evvel kentimiz için tam teşekküllü bir hastane istiyoruz.
“Ulaşım sorunu çözülmeli, otostopa mahkum edildik”
Ağır aksak ilerletmeye çalıştığımız eğitim ve sıhhat hizmetlerine erişimimiz de neredeyse imkansız. Öğrencilerimiz için okullara fiyatsız ulaşım talebimizi yineliyoruz, ısrar ediyoruz. Kimi mahallelerde hâlâ dolmuş yok. Kent içi ulaşım şartlarının da güzelleştirilmesini, belediye dolmuşlarının çizgi sayısının arttırılmasını, saatlerin tekrar düzenlenmesini ve güzergahın mahallelere nazaran planlanmasını istiyoruz. Mahallî idare, su dağıtarak -o da eksik- mahallî hizmetlerin tamamlanacağını mı sanıyor?Sosyal bir devlet nasıl oluyor da vatandaşının ulaşım meselesini çözemiyor ve onu aylarca otostopa mahkum ediyor?
“Uzun müddetli elektrik ve su kesintileri yaşıyoruz”
İktisadi ömür canlanmıyor. Esnaflara araç gereç dayanağı ve maddi dayanak sağlanacağına dair kelamlar verilmişti. Buna dair şu ana kadar rastgele adım atılmadı.
Deprem sonrası televizyon, bilgisayar üzere hasar gören eşyaların karşılanacağı vaadiyle onlarca evrak doldurduk. O bilgiler yetkililere ulaştı mı, ulaştıysa bizlere neden dönüş yapılmadı?
Neden barakalarımıza, kulübelerimize elektrik sayacı takmaya mecbur bırakılıyoruz ?
Birçok mahallede uzun periyodik elektrik ve su kesintileri yaşıyoruz. Elektriğin sık sık kesilmesinden dolayı elimizde kalan elektronik aygıtlarımız da bozuluyor.
“Koşullarımız zorlaştırılarak göç etmemiz mi bekleniyor?”
Deprem sonrası yollardaki çatlaklar ve çökmeler kazalara ve ölümlere sebep oluyor. Yollar hemen onarılmalı. Altyapı ve üstyapı meselelerinden kaynaklı kentte hayat dayanılmaz halde.
Toza bulanmış gri bir kentte azıcık nefes aldığımız, içimizi memleket havasıyla doldurduğumuz Döver Seyir Terası’nın moloz döküm alanı olmasına müsaade vermeyeceğiz.
Koşullarımız zorlaştırılarak kentimizi terk etmemiz, göç etmemiz mi bekleniyor?
Ayrıca memleketinde, bağında bahçesinde üretmeye devam eden çiftçimiz için de devlet takviyesi istiyoruz.
“Az hasarlı binaların birçoklarının tahlili yapılmadı”
En temel gereksinimlerimizden biri olan barınmaya gelince, sarsıntıdan sonra az hasarlı binaların birçoklarının tahlili yapılmadı. Az hasarlı bütün binaların tahlillerinin devlet tarafından yapılmasını istiyoruz. Kışın gelmesiyle birlikte konteyner kentlerde ve çadırlarda yaşamak daha da zorlaşıyor. Su sızıntılarından kaynaklanan yangınlar, ortak ömür alanlarındaki haşere ve sinekler artıyor. Özel ömrün bu derece sıkışması, barınma şartlarının değişmesi ve zorlaşması bizi ruhsal olarak da yıkıma sürüklüyor.
Hâlâ yıkılmayı bekleyen meskenler var. Yıkılıp molozu kaldırılmayan mahalleler var. Daha ne kadar enkazlar ve molozlar ortasında yaşayacağız? Bir an evvel kalıcı konutlara geçmek istiyoruz. Kentin 33 farklı noktasında 32 bin 314 kalıcı konut inşa edildiği söyleniyor ama yıkılan ve yıkılacak bina sayısının 300 bine yakın olduğunu biliyoruz. Şu an yapılan konutlar bile tamamlanmamışken geriye kalan 250 bin konut ne vakit yapılacak? Bu halk daha ne kadar çadırlara ve konteynerlara mahkum bırakılacak?
“Orta hasarlı binaların akıbeti belirsiz”
Depremin birinci gününden itibaren hepimiz için yeni olan bu süreçte en çok da tüzel sıkıntıların tartışılması açıklığa kavuşturulması noktasında kapana kısılmış bir durumdayız. Evvel riskli alan, akabinde hak sahipliği, yerinde dönüşüm artık de rezerv alan…
Gelinen noktada riskli alan kararıyla başlayan sürecin rezerv alan kararıyla aslında çok daha büyük yıkımlara, mağduriyetlere sebep olacağını görebiliyoruz. Orta hasarlı binaların akıbeti meçhul. Orta hasarlı olarak nitelendiren binalarda güçlendirme yapılabilmesi için ruhsat koşulu aranıyor, güçlendirmeye ait talepler alınıyor lakin belediye güçlendirme ruhsatı vermeyecek. Evvelden devlet eliyle elektrik su bağlanmış, kapı numarası verilmiş bir bina sadece ruhsatı olmadığı için yıkılma tehlikesi ile karşı karşıya. Her keresinde bin bir soru işareti, hiçbir bilgilendirme veya açıklama yapılmadan çıkarılan yasalar… İlgili meslek odaları ve bahsin uzmanlarının görüşleri bu sürecin neresinde? Her soruya kendi başımıza yanıt aramaktan ve bulduğumuz yanıtlara güvenemeyecek kadar panik içinde olmaktan bıktık. Sorularımıza yanıt verecek bir irtibat kanalı istiyoruz.
Bu halk daha ne kadar adalet konusunda belirsizliklerle yaşamayı sürdürecek?
Bizi ümitsizliğe ve geleceksizliğe mahkum bırakmanıza müsaade vermeyeceğiz!
Bir sefer daha buradan haykırıyoruz!
“Kentimizin Özel Afet Bölgesi ilan edilmesini istiyoruz”
Hatay’ın Özel Afet Bölgesi ilan edilmesi için daha hangi şartlar bekleniyor? Acilen kentimizin Özel Afet Bölgesi ilan edilmesini ve zelzele bölgesi için merkezi bütçeden maddi takviye sağlanmasını istiyoruz.
Sorularımız ve meselelerimiz her geçen gün artıyor. Meselelerimiz çözülmedikçe tekrar etmeye devam edeceğiz.Yetkilileri uyarıyoruz ve sorularımıza acilen karşılık vermelerini bekliyoruz.”
Bir yanıt bırakın